Sana şiir yazmak anne, anlatabilmek sevgini,seni…. Nasıl? Söyleyebilmek pişmanlıklarımı ve doyasıya yaşayabilmek şefkatini. Duyabilmek tahta bir beşikte, o unutulmaz ninniyi. Görebilmek, en güzel haliyle dünyayı....
Korkmuyorum! Çünkü karşındayım. Aşkımı itiraf edeceğim sana. Belli ki sevmediğini söyleyeceksin, Belki küçümseyeceksin bakışlarında, Belki de olur ya bende seni…. diyeceksin Gözlerim,olur ya bu müjdeyle,...
Bilsen neler çektim benSenden uzak oralardaHiç çıkmadın aklımdanSenden uzak oralardaKüçücük bir çocuk düşmüşBir romanın ortasınaBir aşkın öldüğü günÖlmeli mi anısına?Yinede sen,en önce senYinede sen,en önce...
Tanımadığım kişiler var hep aynadaki yüzümdeHiç bilmedim ki istediğimi ne seni nede kendimiBirşeyim yok geçer dedim ama geçmediBilmiyorum bilemiyorum artık hiçbirşeyiBize dair söylenecek tek şey...
Rüyamdaki aptal kadınHala aklımda adınBir dursan,bir dinlesenBir dursan ah bir dinlensenYakışmaz mı istanbul bize?Korktun kaçıp gittin işteRüyamdaki aptal kadınHala aklımda adın...
Karla karışık yağar hüzünÜstüm başım hep uzun kolluBenden iyi bilirsinAnlatmama lüzum var mı ?Gözlerim senden sonraHep parçalı bulutluSen de baksan görürsünBakmaya yüzün var mı ?Mutlu...
Belki bir gün özlersin ... Başka adamlarla.. Başka şehirlerde yürürken . Okuduğun ilk roman Sevdiğin ilk adam Yasal acılarından Hatta yalnızlıktan Belki dolar gözlerin ....